Ağustos 1936’da Cenevre’de, 32 ülkeden 280 delegenin katılımıyla kurulan Dünya Yahudi Kongresi (World Jewish Congress – WJC), kendisini “Yahudi halkının diplomatik kolu” olarak tanımlamaktadır. Kuruluş, Nazizmin yükselişi ve Avrupa’da artan antisemitizm karşısında Yahudi toplulukların ortak bir sesi olma ihtiyacından doğmuştur. İlk genel kurulda yürütme komitesi başkanlığına Stephen S. Wise, idari komite başkanlığına ise Nahum Goldmann seçilmiştir. İkinci Dünya Savaşı’nın başlamasının ardından Paris merkez bürosu önce Cenevre’ye, 1940 yazında ise New York’a taşınmıştır. Savaş sürecinde WJC’nin en kritik adımlarından biri, Ağustos 1942’de Cenevre ofisi temsilcisi Gerhart Riegner’in Nazilerin “nihai çözüm” planını İngiliz ve Amerikalı yetkililere ilettiği telgraftır.
Bugün New York merkezli olan WJC, altı kıtada 100 ülkedeki Yahudi topluluklarını temsil etmektedir. Yapısı, beş bölgesel birim üzerinden işler: WJC North America, Latin Amerika Yahudi Kongresi, Avrupa Yahudi Kongresi, Avrasya Yahudi Kongresi ve WJC Israel. BM Ekonomik ve Sosyal Konseyi (ECOSOC) nezdinde özel danışmanlık statüsüne sahip olan WJC, 1947’de bu statüyü alan ilk sivil toplum kuruluşları arasında yer almıştır. Hükümetler, parlamentolar ve uluslararası kuruluşlar nezdinde Yahudi toplulukların çıkarlarını savunan WJC’nin temel çalışma alanları arasında antisemitizmle mücadele, Şoa (Holokost) restitüsyonu ve anması, İsrail ile diaspora arasındaki ilişkilerin güçlendirilmesi ve dinlerarası diyalog yer almaktadır. WJC, 1990’larda Dünya Yahudi Restitüsyon Kuruluşu’nun (World Jewish Restitution Organization) kurucu ortakları arasında yer almıştır.
